Sjors

Als veel te jonge baby werd ik af gestaan en naar de dierenwinkel gebracht. Ik kwam daar in een aquarium met nog acht andere baby's. We zaten allemaal vlak bij elkaar om bescherming te zoeken. Op een dag kwam er een vrouw met haar dochter de winkel in.  Zij waren op zoek naar een lekkere bot voor hun hond. Ik hoorde de dochter zeggen, “kijk mam, deze bot en deze snoepjes lust Kwiebus wel”. Ze stopten bij de glazen bak en kwamen even kijken bij ons. De vrouw deed haar arm in de bak en pakte me op. Ze zei tegen haar dochter:  “kijk Do, dit is Sjors”. Sjors? Ik? Ik heet Sjors?  De manier waarop ze mijn naam uitsprak maakte dat ik zelfs oliebol als naam had goedgekeurd. Ze aaiden me saampjes, kriebelden onder mijn kinnetje en spraken lieve woordjes tegen me. Veel anders dan, wat een droppie, wat een schatje en wat een enorm liefje kwam er niet uit hun monden en het klonk me als muziek in de oren. Na een kwartier zette de vrouw me terug in de glazen bak en liep ze weg. Ik riep haar nog na dat Sjors echt goed was en dat ik heel graag met haar mee wilde maar ze verdween uit de winkel. Er plakte iemand een geel notitiebriefje op de glazen bak en toen werd het stil. Ik keek nog geruime tijd naar de deur maar deze bleef dicht en de vrouw was weg. Ik zuchtte diep en besloot te gaan slapen.

Na anderhalf uur hoorde ik een hele bekende stem. Het was de dame en haar dochter die me daarvoor hadden geaaid. Er was ook een man en een zoon bij. Ze pakten me op en ik mocht, op de arm, mee de winkel uit. Thuis aangekomen stelde de vrouw zich voor. Kaatje was haar naam en bij haar mocht ik oud worden. Ze hadden een mooie grote kooi voor me gekocht en die stond al kant en klaar voor mij. Heerlijke verse bodembedekking, een zacht bed, zalige brokjes, een knabbelstokje een mooie nieuwe waterfles en lekker veel kruidenhooi. Ik kon mijn geluk niet op. Elke dag mocht ik op schoot en kreeg ik heel veel aandacht en liefde. Intens gelukkig was ik. Na een paar dagen zei Kaatje: “Sjors een cavia alleen kan echt niet, jij moet een maatje hebben”. Hoezo een maatje? Ik heb jullie toch? Voor mij hoeft dat niet hoor.

Tot......hoe zal ik dat netjes omschrijven want er lezen ook jeugdige kijkers mee, er een enorme spetter in een kooi naast de mijne plaatsnaam. Kaatje zei: “Sjors dit is Coco en zodra je gecastreerd bent mag je voor altijd samen wonen met deze dame”. Ik wilde per direct gecastreerd worden want met haar wilde ik wel samen verder. Het zou na de vakantie plaats vinden want Kaatje  vond het geen goed idee om het oppasadres met nazorg te belasten. Nog 8 weken geduld dus. Kaatje ging de dag er na op vakantie en ik mocht samen met Coco logeren bij mensen met hele leuke kinderen. Onze kooien moesten tegen elkaar aanstaan en dat zou bij die mensen ook zo gebeuren. Na twee weken kwam Kaatje ons beiden weer ophalen en schrok zich een hoedje. De haardos van Coco zat vol met een soort lijmachtige proppen. Het oppasadres had geen idee hoe het kwam want we hadden keurig in ons eigen kooi gezeten. Tot het kleine meisje vertelden dat ze ons samen op de bank had laten spelen. Dat spelen was goed gelukt en Coco was zwanger. Ik werd gecastreerd en mocht heerlijk bij Coco blijven. We kregen drie geweldige dochters: Maggie, Donna en Blossom. Geen haar die er ook maar aan zou denken mijn dochters af te staan. Vanzelfsprekend bleven alle drie onze kindjes bij Coco en mij. We zaten als gezin een poosje samen in de kooi maar deze werd al snel te klein. Er volgde al snel een mooie behuizing en.................... we leefden nog lang en gelukkig. 

Zo zou het leven van elke cavia moeten zijn, vol liefde, vrienden en lekker eten.
- Sjors

Baby Sjors.

Het filmpje is van niet al te beste kwaliteit maar geeft wel een duidelijk beeld van zijn bijzondere karakter.

Postuum

Sjors is er al lang niet meer maar hij zal nooit vergeten worden. 

Ik werd op slag verliefd op die geweldige blik in zijn ogen. Daar was geen ontkomen aan. Er staat een mooie slide show met zijn foto's boven aan deze pagina.

Sjors liet een geweldige erfenis achter, een penthouse vol met heel veel mooie en lieve AristoCaafjes. 

Je kunt hun belevenissen volgen door bij de fototopics te kijken. 

Heel veel plezier en laat gerust een reactie achter.

Liefs, Kaatje